ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว(^*^)

ขึ้นอยู่กับว่าจะถามใคร ?

ถ้าถามคนที่เคยมีความรักแล้วสมหวังในรัก ก็อาจจะได้คำตอยที่วาดแต่งควารักด้วยสีสันอันสวยสดงดงาม เช่นว่า

ความรัก....คือความอ่อนหวานของชีวิตที่ปราศจากการปรุงแต่ง

ความรัก....คือการเสียสละโดยไม่ต้องร้องขอ

ความรัก....คือการให้ด้วยความรู้สึกที่ไม่หวังผลตอบแทน

ความรัก....คือชนวนกำลังใจของคนทั้งสองฝ่าย

ความรัก....คือความรู้สึกอันแสนบริสุทธิ์ไร้การปรุงแต่งด้วยมารยา

ความรัก....คือความรู้สึกที่อบอุ่นในทุกฤดูกาล

ความรัก....คือบทสรุปของความสุข

แต่ถ้าถามคนที่ไม่สมหวังในรัก ก็อาจจะละเลงความรักด้วยสีสันอันแปลบ ๆแสบความรู้สึก และด้วยอุปมาที่สุดแสนจะขยาดกลัว เช่นว่า

ความรัก....คือเลข 0 ซึ่งไม่ว่าจะนำเลขอะไรไปคูณด้วยก็ตาม ผลลัพธ์ก็ยังคงเป็น 0

ความรัก....คือบทลงโทษของพระเจ้าที่นุ่มนวลแต่แสนจะทรมาน

ความรัก....คือมายาที่ร้ายยิ่งกว่ามายาใด ๆ เพราะคนเล่นเป็นคนเจ็บปวด และต้องร้องไห้เสียเอง

ความรัก....คือการลงทุน ที่มีแต่ขาดทุน

ความรัก....คือบทเรียนที่อ่านเท่าไรไม่รู้จักจำ เรียนเท่าไรก็ไม่มีวันที่จะเข้าใจ สอบเท่าไรก็ไม่เคยผ่าน ยิ่งขยันเรียนรักมากเท่าไร ก็ยิ่งติด ร. มากเท่านั้น

แล้วความรัก ของคุณละเป็นอย่างไรกันบ้าง ?

แม้ว่า...วันนี้อาจจะไม่ได้เป็นคนที่รักกัน

และแม้ว่าในวันนี้จะเป็นเพียงคนรู้จักกัน

แต่..สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจห้ามได้ คือ ความคิดถึงที่มีอยู่

มันไม่อาจจางหายไปได้ ในวันนี้ หรือพรุ่งนี้

ฉันจะไม่ร้องไม่ขอ แต่คงเสียใจ ยากที่จะลืม

ในวันนี้ ถึงแม้จะไม่มีเธอ แต่ ฉันยังคงเหลือ หัวใจของฉันอยู่

ฉันจะดำรงและคงชีวิตนี้อยู่เพื่อตัวเอง

จะเข้มแข็ง เดินด้วย 2 เท้า ของฉัน ต่อไปต้องทำให้ได้

แต่ จะขออนุญาต คิดถึงเธอนะ

เพราะหากจะรู้สึกคิดถึงใครสักคนนั้น

แม้ว่าในวันนี้ ยังไม่ใช้คนรักของฉันเลยก็ตามที

แต่คงไม่เป็นไรใช่ไหม ที่จะขอคิดถึงเธอ

หากจะขอเพียงให้ เธอเป็นคนที่ฉันรัก และมีเธออยู่ในหัวใจ

เพียงแค่ ให้หัวใจได้..แค่คิดถึง

สำหรับวันนี้ และ วันหนึ่ง ก็พอ.......แค่นี้จริง

ยังไม่สายเกินไป

ที่จะตกหลุมรัก

มีความรักกับตกหลุมรัก

นั้นไม่เหมือนกัน

ใครที่เคยรู้สึกว่าตกหลุมรัก

มีความรู้สึกแปลก

หวิว และจดจำได้ ไม่เคยลืม

คนที่มีความรัก

จะรักอย่างมีเหตุผล

ตกหลุมรักกับมีความรัก

นั้นอาจจะมาพร้อมกัน

นับเป็นเรื่องดี

แต่วันไหน

ตกหลุมรักแต่เป็นรักข้างเดียว

อาจจะดูเหมือนไม่ยั้งคิด

คนเราบางที

ก็อาจสะดุด

เข้าไปในห้วงของการไม่ยั้งคิด

และเลื่อยลอยบ้าง

ชีวิตจึงเต็มชีวิต

ชีวิตที่มีทุกอย่างพร้อมและดีมาก

อาจจะขาดรสชาติไปสักนิด

ตกหลุมรัก

อาจจะเป็นเหมือนนักโทษในหนัง

แต่อาจร้ายแรงกว่านั้น

วันไหนรู้ตัวว่า.....

เราไม่ควรอยู่ในสภาพนั้นแล้ว

ก็ต้องเริ่มลุกขึ้นมาได้แล้ว

แม้เหนื่อยนัก

จะนับหนึ่งอีกกี่ครั้ง

ก็ไม่สายเกินไป

........(^_^).........

ขอบคุณบทความแสนสวยของหนังสือเหนื่อยนักก็นับหนึ่ง

โดยคุณต้นกล้า นัยนา